Nowenna do Ducha Świętego

Bóg rozkazał w starym Zakonie, żeby się ogień bezustannie na Jego Ołtarzu palił. Święty Grzegorz mówi, że nasze serca są bożymi ołtarzami, na których Bóg chce, aby wiecznie ogień Jego świętej miłości płonął. Dlatego też Ojciec Przedwieczny zesławszy nam Syna Swojego, Jezusa Chrystusa, aby nas od śmierci wybawił, zesłał nam także Ducha Świętego, ażeby Ten przebywając w naszych duszach utrzymywał w nich wieczną miłość. Jezus Chrystus Sam nas zapewnia, że umyślnie przyszedł na ziemię aby w naszych sercach zapalić ten ogień świętej miłości. Litościwy Chrystus zapominając o niewdzięczności i obelgach, które na ziemi od ludzi doznał, wstąpiwszy do Nieba zsyła nam zaraz Ducha Świętego. O najdobrotliwszy Zbawicielu, Ty nas równie w Swej Chwale jak i w Swych Cierpieniach i hańbie miłujesz! Ty nam zesłałeś Ducha Świętego w Wieczerniku w postaci ognistych języków. Dla tego Kościół każę nam się modlić: O Panie, niech ten duch boski zapala w nas ogień, który Jezus Chrystus, nasz Odkupiciel, zesłał nam na ziemię i gorąco pragnie widzieć go rozpłomienionym w naszych sercach. Ten to czysty ogień miłości pobudzał świętych Męczenników do wielkich czynów i zachęcał ich do miłowania nieprzyjaciół, do znoszenia pogardy, do ogołocenia się ze wszystkich dóbr ziemskich i do poniesienia śmierci męczeńskiej. Miłość nie może być bezczynną i powiedzieć sobie: już dosyć; — dusza miłująca Boga, im więcej czyni dla Niego, tym więcej pragnie jeszcze czynić, aby Mu się przypodobać i ściągnąć na siebie Jego łaskę. A przez cichą wewnętrzną modlitwę ten ogień boskiej miłości zapala serca nasze. Jeżeli więc chcemy pałać ku Bogu tą niczym niezrównaną miłością, miłujmy modlitwę, gdyż ona jest tym błogosławionym ogniskiem, w którym się roznieca ten święty zapał.

UCZUCIA I MODLITWY

O Boże! dotychczas jeszczem nic dla Ciebie nie uczynił, a ty codziennie obsypujesz mnie tyloma darami. Nieszczęśliwy! moja oziębłość na to jedynie zasługuje, żebyś mnie z ust swoich wyrzucił. O Duchu Święty ratuj mnie w oziębłości, w której pozostaję, i zapal we mnie chęć podobania się Tobie. Wyrzekam się wszystkich moich radości i wolę raczej umrzeć, niż Tobie najmniejszą przykrość wyrządzić. Duchu Święty, Któryś się objawił w postaci ognistych języków, oddaję Ci mój język, aby Cię nigdy nie obrażał. O Boże! Tyś mi go dał dla Swojej Chwały, a ja użyłem go, aby Cię obrazić! żałuję z całej duszy i przejęty jestem skruchą, za moje grzechy. Na miłość Jezusa Chrystusa, Który w Swoim Życiu tak Cię umiłował, uczyń mnie zdolnym do wielbienia Cię zawsze, czy to śpiewając pieśni pochwalne, czy też głosząc Twoją Dobroć Nieskończoną i Twoją Miłość bez granic. O Najwyższy Panie! o Boże miłości! kocham Cię i wielbię całym sercem. O Najświętsza Maryjo Panno, która jesteś ukochaną dziewicą Ducha Świętego, wyjednaj mi ten święty ogień miłości. Amen.

Największym nieszczęściem, w które popadliśmy przez grzech Adama, jest ciemność umysłu spowodowana namiętnościami, które zaćmiewają naszego ducha. Nędzna to dusza, która się poddaje jakimkolwiek namiętnościom! gdyż one są jakby obłokiem lub zasłoną, przeszkadzającą nam do poznania prawdy. Jakże uchronić się od złego gdyż go nie znamy? To zaćmienie umysłu powiększa się stosownie do ilości naszych grzechów. Ale Duch Święty, który jest nazwany najwyższą światłością, przez Swoją Boską Światłość, nie tylko napełnia nasze serca miłością, ale nadto rozprasza ciemności, przekonywa nas o marności dóbr ziemskich, naucza poznawać wartość łaski i dóbr wiecznych, ważność zbawienia, Dobroć Boga i Jego Miłość Nieskończoną, którą nas miłuje. Człowiek zatopiony w przyjemnościach światowych, nie zna tych prawd i dla tego miłuje to, czym powinien pogardzać, a zaś pogardza tym, co powinien miłować. Święta Maria Magdalena z Pazzi wyrzekła: „O miłości, która nie jesteś znaną; o miłości, która nie jesteś miłowaną!” I dlatego Święta Teresa powiedziała: „Że Bóg nie był miłowanym, gdyż nie był znanym”. Zaś Święci Pańscy bezustannie prosili Boga o tę światłość: i słusznie; gdyż bez światłości nie można by uniknąć otchłani, ani znaleźć Boga.

UCZUCIA I MODLITWY

O święty i nieogarniony Duchu, wierzę, że jesteś prawdziwym Bogiem i żeś jest jednym Bogiem wraz z Ojcem i Synem. Wielbię Cię i uznaję Dawcą wszelkiej światłości, przez nią bowiem poznałem grzech, który popełniłem obrażając Cię, i poznałem powinność kochania Cię jako najlepszego Ojca. Dzięki Ci składam o Boże i żałuję z całego serca żem Cię obraził. Zasłużyłem abyś mnie pozostawił w ciemności, lecz widzę żeś mnie jeszcze nie opuścił. O Duchu wieczny, nie przestawaj mnie oświecać, ucz mnie dalej poznawać Twoją Dobroć Nieskończoną i daj mi moc ażebym Cię mógł coraz bardziej miłować. Daj mi Łaskę Twoją, o Duchu Święty, ażebym wreszcie mógł żyć spokojnie, nie miłując nic prócz Ciebie; proszę Cię o to przez zasługi Jezusa Chrystusa. O Panie! kocham Cię z całego serca i kocham Cię więcej niż siebie samego. Chcę cały do Ciebie należeć, przyjm mnie więc i dozwól, ażebym wiecznie był z Tobą, połączony. O Maryjo, Matko, dopomagaj mi zawsze Twoim Pośrednictwem.

Miłość jest także nazwaną źródłem wody żywej, . Nasz Odkupiciel rzekł do Samarytanki. Miłość jest wodą orzeźwiającą; ten kto kocha prawdziwie Boga, nie pragnie nic więcej, gdyż w Bogu znajduje wszystko dobro, a tak zadowolony odchodzi szczęśliwy, powtarzając bez końca: o mój Boże, Tyś jest całym moim dobrem. I dlatego Bóg ubolewa nad tyloma duszami, które tylko błagają o przyjemności marne i przemijające a zapominają o Nim, Który jest Dobrem Nieskończonym i Źródłem wszelkiego szczęścia. Bóg, Który nas tak miłuje i pragnie nas zawsze widzieć szczęśliwymi, wyrzekł do wszystkich. Kto pragnie być szczęśliwym, niech przyjdzie do mnie, a ja mu dam Ducha Świętego, który go uczyni szczęśliwym w tym i w przyszłym życiu. Ten więc, który kocha Jezusa Chrystusa, będzie wzbogacony tyloma Łaskami, które z Jego Serca wytryskając w strumieniach świętych cnót, nie tylko posłużą do utrzymania w nim życia Łaski, ale nadto dozwolą go udzielać i drugim. A ta woda jest istotnie Duchem Świętym, miłością prawdziwą, którą Jezus Chrystus obiecał nam zesłać z Nieba po Wniebowstąpieniu. Kluczem, który otwiera drogę do tej błogosławionej wody, jest święta modlitwa, przez którą otrzymujemy wszystko dobro: Jesteśmy ciemni, ubodzy, słabi, a modlitwa otrzymuje nam światłość, moc i bogactwa.

UCZUCIA I MODLITWY

O Jezu mój drogi, mamże Cię prosić wraz z Samarytanką, daj mi wody Twej Miłości, przez nią bowiem zapomnę o tej ziemi i tylko Tobie będę służył, o nieskończony i wielki Boże! Moja dusza jest nieurodzajną ziemią, która tylko wydaje ciernie i głogi. Ach! użyźnij ją Twoją Łaską, aby wydała jakie owoce dla Twej Chwały, przedtem nim opuszczę ten świat. O źródło wody żywej, o Najwyższe Dobro, ileż to razy jam Cię porzucił dla błotnistych wód tego świata, które mnie pozbawiły Twojej Miłości. O! czemuż raczej nie umarłem, niżeli żem Cię obraził! ale w przyszłości nie chcę szukać nic więcej prócz Ciebie, o Boże; wspomagaj mnie i dozwól, abym Ci zawsze wiernym pozostał. Maryjo, nadziejo moja, osłaniaj mnie twoim płaszczem. Amen.

Kościół każę nam się modlić: Miłość rodzi dobre chęci, święte zamiary i dobre czyny; na tern też zależą kwiaty i owoce Łaski Ducha Świętego. Miłość nazwana jest także rosą, gdyż ona uśmierza żarliwość namiętności i pokusy. I dlatego Ducha Świętego nazywamy zasiłkiem łagodzącym upał: Ta rosa skrapia nasze serca podczas modlitwy; kwadrans szczerej modlitwy wystarcza do uśmierzenia wszelkiej pogardy lub miłości namiętnej. . Święte rozmyślanie jest właśnie tą spiżarnią, gdzie się urządza miłość, nakazując nam kochać bliźniego jak siebie samego, a Boga nade wszystko. Kto kocha Boga, ten miłuje i modlitwę; a kto nie miłuje modlitwy, ten nie może powściągać swoich namiętności.

UCZUCIA I MODLITWY

O Święty i Boski Duchu, nie chcę żyć dla siebie, ale resztę mojego życia użyję, ażeby Cię miłować i aby Ci się podobać. Proszę Cię więc, udziel mi Daru modlitwy; wstąp do mego serca i naucz mnie ją należycie odmawiać. Daj mi moc, abym jej nigdy nie porzucał w chwilach oschłości i znudzenia i daj mi ducha modlitwy, to jest: Łaski, ażebym się zawsze modlił i odmawiał te modlitwy, które są najprzyjemniejsze Twemu Sercu. Byłem zgubiony przez moje grzechy, ale widzę że Ty użyłeś wszelkich świętych przebiegów w tej mierze, ażeby mnie ocalić; chcę więc zostać świętym, aby Ci się podobać i aby coraz bardziej miłować Twoją Nieskończoną Dobroć. O mój Boże, o moja miłości, o moje wszystko, kocham Cię z całego serca: a ponieważ Cię kocham, cały Ci się oddaję. O Maryjo, moja nadziejo, wspomagaj mnie. Amen.

Miłość jest także nazwana: spoczynkiem w pracy, ulgą w nieszczęściu: — W pracy Tyś ochłodą, w płaczu utulenie. Miłość jest spoczynkiem wzmacniającym, gdyż jej głównym działaniem jest, łączyć wolę kochającej osoby z wolą ukochanego przedmiotu. Dla duszy miłującej Boga dostatecznym jest uspokojeniem, we wszystkich zniewagach które doznaje, we wszystkich cierpieniach, którym ulega, we wszystkich stratach, które ponosi, wiedzieć, że to z Woli ukochanego Boga doznaje tyle przykrości. I mówiąc tylko: „tak Bóg chce”, znajduje ona spokój i zadowolenie we wszystkich przeciwnościach. Tento spokój przewyższa wszystkie przyjemności zmysłowe: — A pokój Boży, który przewyższa wszelki zmysł (Flp IV, 7). Święta Maria Magdalena z Pazzi wymawiając tylko te słowa: „Wola Boża”, czuła się napełnioną szczęściem. W tym życiu każdy musi dźwigać swój krzyż; ale Święta Teresa mówi: „Że krzyż jest ciężkim dla tych, którzy go wloką, ale nie dla tych, którzy go obejmują”. Tak to Bóg potrafi ranić i goić — Vulnerat et medetur. Duch Święty przez swoje łagodne namaszczenie, czyni łagodnymi i przyjemnymi sromoty i bóle. Dlatego powinniśmy we wszystkich przeciwnościach mówić: O Boże, niech się tak stanie, jak Ci się podoba.

UCZUCIA I MODLITWY

O mój Boże, ileż to razy sprzeciwiałem się Twojej Woli i pogardzałem nią, ażeby zadość uczynić swojej własnej! Tym złem więcej jestem strapiony, jak wszystkim innym. Panie, odtąd będę Cię miłować z całego serca: Mów, Panie, bo twój sługa cię słucha. Powiedz, co chcesz ode mnie, a wszystko uczynię; Twoja Wola będzie dla mnie jedynym pragnieniem i jedyną miłością. O Duchu Święty wspomagaj moją słabość; Ty jesteś samą dobrocią, jakże więc miłować coś innego nad Ciebie. Ach! skłaniaj ku sobie wszystkie moje uczucia, przez Twoją świętą słodycz miłości. Porzucam wszystko co mam, ażeby się tylko Tobie oddać; przyjm mnie, o Duchu Święty, i wspomagaj Twoją Świętą Łaską. O Maryjo, Matko moja, całą ufność w Tobie pokładam. Amen.

Fortis ut mors dilectio — bo mocna jest jako śmierć miłość (Ks. Pnp. VIII, 6). Jak nie ma żadnej mocy stworzonej, która by opór czyniła śmierci; tak nie ma żadnej trudności, która by przeszkadzała miłości. Gdy idzie o to, aby się podobać Bogu, miłość zwycięża wszystko, pogardę, cierpienia i stratę: — Nie ma nic tak trudnego, czego nie dałoby się pokonać ogniem miłości. Aby poznać czy dusza prawdziwie miłuje Boga, najlepszą jest oznaką stałość w miłości tak w przeciwnościach jak i w szczęściu. Święty Franciszek Salezy mówił: „Bóg jest równie dobrym, gdy nas zasmuca, jak gdy nas pociesza; gdyż on wszystko czyni z miłości. A nawet im więcej nas zasmuca, tym więcej nas miłuje”. Z tej to przyczyny Święci Męczennicy radowali się podczas mąk, które doznawali, i dziękowali Bogu jak za największą Łaskę, że im pozwala cierpieć dla Swojej Miłości. A inni Święci, którzy nie byli męczeni, dobrowolnie własnymi zostali katami, w celu spodobania się Bogu. Święty Augustyn mówi, że ten, kto kocha, bynajmniej nie cierpi, a jeżeli cierpi, to miłuje swoje cierpienia:

UCZUCIA I MODLITWY

O Boże mej duszy, kocham Cię, ale cóż uczyniłem dla twojej miłości? nic: to jest dowodem że Cię nie miłuję, albo że Cię bardzo mało miłuję. O mój Jezu, ześlij mi Ducha Świętego, aby mi dał moc do cierpienia dla Twej Miłości i abym mógł coś dla Ciebie uczynić przedtem nim umrę. Ach! mój ukochany Zbawicielu, nie dozwól mi umrzeć tak oziębłym i tak niewdzięcznym, jak dotąd byłem. Daj mi odwagi do cierpienia, mnie, którym już tyle razy zasłużył na piekło przez moje grzechy. O Boże, jedyna miłości, jedyna Dobroci, Ty pragniesz mieszkać w mej duszy, z której Cię tyle razy już moje grzechy wypędziły; przyjdź o Boże, zrób w niej swoje mieszkanie, owładnij ją i uczyń twoją własnością. Kocham Cię o Boże, bo gdy Cię kocham, Ty jesteś ze mną, jak mówi Święty Jan: kto mieszka w miłości, w Bogu mieszka, a Bóg w nim (1 Jan IV, 16). Ponieważ jesteś we mnie, zapal ogień i umocnij ogniwa Twej Miłości, abym nic nie pragnął, nic nie szukał i nie miłował nic więcej, jak tylko Ciebie; i tak złączony z Tobą, abym wiecznie pozostał. O Maryjo, moja Królowo i Pośredniczko, wyjednaj mi miłość i wytrwanie. Amen.

Duch Święty nazywa się gościem dusz: Słodka serc radości. W tern jest wielka obietnica, którą Jezus Chrystus temu daje, kto go miłuje, mówiąc: Gdy mnie umiłujecie, to ja uproszę u mego Ojca, aby wam zesłał Ducha Świętego, który by wiecznie w was przebywał: bo Duch Święty nie opuszcza nigdy duszy, jeżeli nie jest z niej wygnanym przez grzechy: Bóg więc przebywa w duszy, która go miłuje, i zarazem uwiadamia nas że nie jest zadowolony, gdy go całym sercem nie miłujemy. Słowem, jak mówi Święty Hieronim, Jezus jest zazdrosny. I dlatego Zbawicielowi podoba się dusza, która podobnie jak synogarlica, żyje samotnie i ukryta przed światem: „Piękne są jagody lica twego jako synogarlicy” (Ks. Pnp. I, 9); gdyż nie chce aby świat miał udział w tej miłości, którą On posiada.

UCZUCIA I MODLITWY

Ach! mój Boże, widzę to, że chcesz abym cały do Ciebie należał. Już tyle razy grzechy wypędzały Cię z mojej duszy, a Ty nie wzgardziłeś wejść na powrót do niej i znowu połączyć się ze mną. Ach! miej mnie w swoim posiadaniu, od dziś dnia cały Ci się oddaję; przyjm mnie, o Jezu, i nie dopuść, abym kiedy mógł żyć bez Twojej Miłości. Ty mnie szukasz, i ja również szukam tylko Ciebie; Ty mnie kochasz, i ja Ciebie miłuję; a ponieważ mnie kochasz, połącz się ze mną tak, abym się nigdy od Ciebie nie rozłączył. O Królowo Nieba, całą ufność w Tobie pokładam. Amen.

Duch Święty, Który jest Miłością Przedwieczną i węzłem nierozerwanym, łączącym Ojca ze Słowem Przedwiecznym, Ten Duch łączy także naszą duszę z Bogiem. Święty Augustyn mówi: „Miłość jest cnotą, która jednoczy nas z Bogiem”. Z tej to przyczyny Św. Wawrzyniec Justynian wyrzekł napełniony radością: „O miłości, ty jesteś węzłem tak mocnym, że potrafiłeś przymusić Boga do połączenia się z naszymi duszami!” Węzły świata są węzłami śmierci, ale węzły Boga są węzłami życia i zbawienia. Ponieważ te węzły za pomocą miłości łączą nas z Bogiem, z naszym prawdziwym i jedynym życiem. Przed Przyjściem Jezusa Chrystusa, ludzie unikali Boga a przywiązywali się do ziemi, nie chcąc połączyć się ze swoim Stwórcą; ale nasz Miłosierny Pan przyciągnął ich do siebie węzłem miłości, jak to obiecał przez Proroka Ozeasza (XI, 14): „Powrozami Adamowymi pociągnę je, związkami miłości”. Miłość jest węzłem, który łączy wszystkie cnoty i czyni duszę doskonałą.

UCZUCIA I MODLITWY

O mój miły Jezu, zanadtoś mnie zobowiązał ażeby Cię miłować i wieleś poniósł trudów aby posiadać moje serce; byłbym więc bardzo niewdzięczny, gdybym Cię nie miłował, albo gdybym Ci całego serca nie oddał, Tobie, Któryś dał za mnie Swoją Krew i Życie. Chcę się odłączyć od wszystkiego i jedynie w Tobie wszystkie uczucia złożyć, ale jestem za słaby do wykonania tego przedsięwzięcia; o Boże, daj mi moc do uskutecznienia go. O najukochańszy Jezu, zrań moje serce słodkim pociskiem Twojej Miłości, ażebym wiecznie cierpiał i schnął z miłości dla Ciebie. Niech Cię wiecznie szukam, pragnę, i znajduję. Mój Jezu, nic nie chcę prócz Ciebie; dozwól, abym wiecznie powtarzał w mym życiu, a szczególniej też w godzinie śmierci: „Nie chcę nic prócz Ciebie”. O Maryjo, Matko moja, uczyń abym nic więcej nie pragnął, jak tylko Boga. Amen.

Miłość jest skarbem, do nabycia którego, jak mówi Ewangelia, trzeba wszystko opuścić: gdyż miłość czyni nas uczestnikami miłości Boga: „Nieprzebrany bowiem skarb jest ludziom, którego którzy używali, stali się uczestnikami Bożego przyjacielstwa” (Ks. Mdr VII, 14). „O człowiecze, wyrzekł Św. Augustyn, czemu się ubiegasz o dobra? Szukaj tylko jednego dobra, w którym się wszystkie inne znajdują”. Ale my nie znajdziemy tego Boga, nie wyrzekłszy się wprzód wszelkich dóbr ziemskich. Św. Teresa mówi: „Oderwij serce swoje od stworzeń, a znajdziesz Boga”. Kto znalazł Boga, znalazł wszystko, czego pragnął: „Kochaj się w Panu i da tobie prośby serca twego” (Ps. XXXVII, 4). Serce człowieka bez przestanku się ubiega o dobra, które by go uczyniły szczęśliwym; jeżeli ich szuka między stworzeniami świata, nigdy nie będzie zadowolony; ale jeżeli pragnie tylko Boga, to On zaspokoi wszystkie jego pragnienia.

UCZUCIA I MODLITWY

Mój Boże, w mej przeszłości nie Ciebie ja szukałem, ale siebie samego i mego zadowolenia, dla otrzymania którego opuściłem Cię o Panie. Jednak to, co mówi Jeremiasz (Thren. III, 25), pociesza mnie: „Bonus est Dominus animae quarenti illum — Dobry jest Pan nadzieję mającym w nim, duszy szukającej go”: Zapewnia mnie, że Ty jesteś najłaskawszy dla tych, którzy Cię szukają: O najukochańszy Jezu, znam błąd, który popełniłem zapominając o Tobie; żałuję za niego z całego serca: wiem, żeś Ty jest dobro nieskończone, nie chcę bynajmniej nadużywać tej światłości, opuszczam wszystko a Ciebie obieram za jedyną miłość. Mój Boże, moja miłość, moje wszystko! kocham Cię i wzdycham ku Tobie. Ach! Duchu Święty, przyjdź i Twoim Boskim Ogniem wyniszcz we mnie wszystkie uczucia, które nie są dla Ciebie. Uczyń ażebym cały do Ciebie należał, i wszystko zwyciężył by Ci się spodobać. O Maryjo, Matko i Opiekunko moja, wspomagaj mnie Swoimi modłami. Amen.

Przybądź, Duchu Święty, ześlij z nieba wzięty światła Twego strumień. Przyjdź, Ojcze ubogich, Dawco darów mnogich, przyjdź, światłości sumień!

O, najmilszy z Gości, słodka serc radości, słodkie orzeźwienie. W pracy Tyś ochłodą, w skwarze żywą wodą, w płaczu utulenie.

Światłości najświętsza! Serc wierzących wnętrza poddaj Twej potędze. Bez Twojego tchnienia cóż jest wśród stworzenia? Jeno cierń i nędze.

Obmyj, co nieświęte, oschłym wlej zachętę, ulecz serca ranę! Nagnij, co jest harde, rozgrzej serca twarde, prowadź zabłąkane.

Daj Twoim wierzącym, w Tobie ufającym, siedmiorakie dary! Daj zasługę męstwa, daj wieniec zwycięstwa, daj szczęście bez miary. Amen. Alleluja.

K.Serce czyste stwórz we mnie, Boże! Alleluja.

W.I ducha prawego odnów we wnętrznościach moich.

K.Panie, wysłuchaj modlitwy nasze!

W.A wołanie nasze niech do Ciebie przyjdzie.

Módlmy się. Przybądź, Duchu święty, napełnij serca Twoich wiernych i Twojej Miłości ogień w nich racz zapalić! Ty, Który wszystkie narody w jedność Wiary zgromadziłeś, spraw, iżby Łaska Twa Przenajświętsza serca nasze oświeciła i od wszelkiego złego nas ochroniła. Amen.

Siedem razy Ojcze nasz i siedem razy Chwała Ojcu na uproszenie Siedmiu Darów Ducha Świętego:

Dar mądrości. 2. Dar rozumu. 3. Dar umiejętności. 4. Dar rady. 5. Dar męstwa. 6. Dar pobożności. 7. Dar Bojaźni Bożej.