Jedzenie, ubranie i lekarstwa. Po tym Lima poznała św. Marcina

Fatima Flores · CC BY-SA 4.0

Czego nauczył się u balwierza

Marcin urodził się w 1579 roku w Limie. Jego ojciec był Hiszpanem, a matka, Anna, czarnoskórą kobietą, która wcześniej żyła w niewoli. W kolonialnym Peru pochodzenie ważyło na życiu człowieka od urodzenia. Młody Marcin uczył się fachu u balwierza. Do tego zawodu należały wówczas także proste zabiegi i opatrywanie ran. Te umiejętności przydały mu się u dominikanów. W 1603 roku złożył śluby wieczyste jako brat w klasztorze Matki Bożej Różańcowej w Limie.

Przez lata opiekował się chorymi w klasztornym szpitaliku. Pomoc znajdowali tam również ludzie spoza wspólnoty. Wśród nich byli rdzenni mieszkańcy Peru. Gdy brakowało środków dla potrzebujących, Marcin chodził po kweście. Łatwo dziś przeczytać o tym w jednym zdaniu. Trudniej samemu zapukać do czyichś drzwi i poprosić o pieniądze na lekarstwo dla człowieka, którego gospodarz nigdy nie widział.

Dlaczego przychodzili do niego także zdrowi

6 maja 1962 roku Jan XXIII przypomniał w homilii kanonizacyjnej, że Marcin zaopatrywał potrzebujących w żywność, ubrania i lekarstwa. Wymienił również jego troskę o ludzi skazanych przez ówczesne społeczeństwo na najniżej cenione zajęcia. W Limie nazywano go *Martín de la Caridad*, Marcinem od miłości. Dzień po kanonizacji papież opowiedział pielgrzymom jeszcze o innym rodzaju zaufania. Nowicjusze powierzali bratu swoje wątpliwości, doświadczeni zakonnicy pytali go o zdanie, a skłócone małżeństwa znajdowały w nim pomoc w pojednaniu.

Co łączy ranę, którą trzeba opatrzyć, z rozmową dwojga ludzi, którzy przestali siebie słyszeć? W obu wypadkach trzeba podejść na tyle blisko, by dowiedzieć się, co właściwie boli. Z daleka widać „chorego” albo „trudne małżeństwo”. Przy łóżku czy przy stole siedzi przed nami człowiek, który może sam o sobie opowiedzieć. To jedna z rzeczy, których można się dziś od Marcina uczyć.

Kiedy wrócisz z kościoła

Marcin miał szczególne nabożeństwo do Najświętszego Sakramentu. Zmarł w Limie 3 listopada 1639 roku. Dziś, we wtorek 3 listopada 2026 roku, w Polsce przypada jego wspomnienie dowolne. W zakonie dominikańskim obchodzi się jego święto.

Może wiesz o kimś, kto po powrocie ze szpitala słyszy od wszystkich „daj znać, gdyby czegoś brakowało”, a potem zostaje sam z zakupami i receptą. Po Mszy zadzwoń z jednym konkretnym pytaniem. „Idę do apteki. Czy mogę po coś wstąpić także dla ciebie?”. Daj mu czas odpowiedzieć. Może lek już ma, a tym, za czym tęskni, jest rozmowa przy stole.

Jezu obecny w Eucharystii, ucz mnie takiej uwagi, z jaką brat Marcin służył chorym. Pomóż mi zapytać, czego komuś potrzeba, wysłuchać odpowiedzi i dotrzymać danego słowa. Amen.