Miłość przyzwyczaja nas do działania: można zadzwonić, odwiedzić, przygotować posiłek, wziąć kogoś za rękę. Po śmierci bliskiej osoby te gesty stają się niemożliwe i często pozostaje pytanie: co jeszcze mogę dla niej zrobić? Kościół zaprasza, aby tę bezradność przynieść Bogu. Nasza pamięć może stać się prośbą o życie wieczne.

Dar, który wyrasta z przebaczenia

Katechizm wyjaśnia, że odpust dotyczy darowania przed Bogiem kary doczesnej za grzechy już odpuszczone co do winy. Odpust zupełny obejmuje całość tej kary. Jego źródłem jest zbawcze dzieło Chrystusa, a Kościół udziela go na określonych warunkach.

To pomaga zrozumieć, dlaczego tak ważne są spowiedź i nawrócenie. Przebaczenie grzechów i uzdrowienie pozostawionych przez nie skutków należą do drogi człowieka ku Bogu. Katechizm przypomina również o więzi łączącej wierzących ze zmarłymi w Chrystusie. Modląc się za nich, uczestniczymy w tej wspólnocie miłości.

Od pamięci do konkretnej modlitwy

Od 1 do 8 listopada można każdego dnia uzyskać odpust zupełny za zmarłych przez pobożne nawiedzenie cmentarza i modlitwę za nich, choćby w myśli, przy spełnieniu zwykłych warunków. Nie trzeba szukać długiej formuły. Można spokojnie wymienić przed Bogiem imię bliskiej osoby i powierzyć ją Jego miłosierdziu.

Drugą możliwością jest nawiedzenie kościoła lub kaplicy publicznej oraz odmówienie tam „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga”. Ten odpust za zmarłych można uzyskać od południa 1 listopada przez cały 2 listopada, również przy zachowaniu zwykłych warunków.

Przygotuj także serce

W praktyce trzeba pamiętać o następujących sprawach:

• Mieć zamiar uzyskania odpustu i ofiarowania go za zmarłych.
• Przystąpić do spowiedzi sakramentalnej i pozostawać w stanie łaski uświęcającej.
• Przyjąć Komunię Świętą.
• Pomodlić się w intencjach Ojca Świętego, na przykład odmawiając „Ojcze nasz” i „Zdrowaś Maryjo”.
• Być wolnym od przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, także powszedniego.

Ostatni warunek zaprasza do szczerego nawrócenia: chcę powierzyć Bogu także te przyzwyczajenia, z których trudno mi zrezygnować. Można prosić o pomoc w odrzuceniu złości, obmowy czy pielęgnowanej urazy. Własna słabość jest powodem, by szukać Bożej łaski.

Jedna spowiedź wystarcza do uzyskania wielu odpustów zupełnych. Dla każdego potrzebne są jednak osobne przyjęcie Komunii oraz modlitwa w intencjach papieża. Najlepiej połączyć Komunię i tę modlitwę z dniem nawiedzenia. Penitencjaria Apostolska dopuszcza spełnienie tych warunków także w ciągu kilku dni przed nim lub po nim. Odpust związany z listopadowym nawiedzeniem cmentarza można uzyskać raz dziennie.

Zabierz ze sobą jedno imię

Przed wyjściem na cmentarz warto zostawić sobie chwilę spokoju. Przypomnieć dobro otrzymane od zmarłego człowieka. Podziękować za czyjąś troskę, pracę, obecność. A potem pomodlić się również za tych, których nikt już nie odwiedza i o których imieniu dawno przestano mówić.

Z takim darem można wracać do Boga także po zakończeniu listopadowych odwiedzin. Prosić o Mszę za zmarłych, pamiętać o nich w codziennej modlitwie i otaczać troską ludzi, którzy nadal przeżywają stratę. Każde wypowiedziane z wiarą imię jest zaproszeniem do ufności w Boże miłosierdzie.